با دوستان در قله کهار

صعود به قله کهار

...قرار بر این بود که در وبلاگم  مطالب هنری و... بگذارم ، اما بد جوری چسبیدیم به کوهنوردی ، و در نتیجه  خبرهای آنرا هم باید توی همین وبلاگ بی صاحب مانده گذاشت ، حالا بین خودمان بماند که در برهوت وبلاگمان بازدید کننده ای هم نداشتیم و فقط دلمان خوش بود که کبوتر حرم هستیم و هر چند وقت یکبار ، مطلبی ، شعری ، معری  در وبلاگ میگذاشتم و خودم هفته ای هفت ، هشت ، ده بار آنرا میخواندم و آب هم از آب تکان نمیخورد و دفعه ی بعد مطلبی دیگر و باز روز از نو ، روزی از نو.... فکر میکنم برای توجیه قرار دادن "صعود به کهار" بد نبود....عزیزان من ، بعنوان یک مطلب هنری -ورزشی قبول کنید...والسلام

و اما بعد...

مختصري در مورد منطقه :

قلل كهار و ناز را مي توان از مرتفع ترين قلل البرز غربي ناميد و در واقع پس از ارتفاعات مرتفع منطقه علم كوه و قلل منطقه طالقان از جمله سيالان، شاه البرز و خشچال، قله كهار 4050 متر، ميشه نو 4060 متر و ناز با ارتفاع 4108 متر مي باشند.

موقعيت جغرافيايي:

قلل دوگانه كهار و ناز در حاشيه شرقي منطقه البرز غربي قرار گرفته كه از سمت جنوب به دره چالوس و رودخانه كرج و از سمت شمال به دره وسيع طالقان محدود مي گردد. براي دسترسي به قله ي كهار از طريق شهرستان كرج به جاده چالوس و به پل خواب   رفته و جاده انحرافي به طول 10 كيلومتر به سمت چپ يعني غرب بعد از گذشتن از روستاهاي – آويزر – آيگان و كلها  به  روستاي كلوان خواهيم رسيد كه نقطه آغاز حركت به سمت قله مي باشد ، و قله در موقعيت جغرافيايي شمال غرب (N W ) قرار دارد.

تاریخ برنامه :۲۵/۰۱/۱۳۹۰ (پنجشنبه)

 ارتفاع قله  : 4050 متر

امکانات منطقه : جانپناه در ارتفاع 3200 متری

مسیر  : جاده چالوس ،پل خواب، روستای کلوان ، جانپناه کهار ، قله کهار

ابتدای صعود و هوای دل انگیز صبح بهاری وگذشتن از تپه و ماهورها برای صعودی خاطره انگیز و زیبا

شروع برفکوبی سبک

نزدیک شدن به جانپناه کهار در ارتفاع ۳۲۰۰ متری

آخرین گامها در راه رسیدن به قله

بر فراز قله کهار 

 

...من از آن خوشم که چنگی بزنم به تا موئی...

 

بوی باران بوی سبزه بوی خاک

شاخه های شسته باران خورده پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگهای سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه ی شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

.....با تبریک سال جدید،سال ۹۰ هم رسید، با همه ی فراز و  نشیب هائی که داشت و تا بخود بیائیم سال ۹۱ هم میرسد و سال بعد و... بقول مرحوم امین پور"حرفهای ما هنوز نا تمام ، تا نگاه میکنی وقت رفتن است"، روزگار گردش خود را خواهد داشت ،حالا چه ما باشیم و چه نباشیم،و یادمان بماند"پر پروانه شکستن هنر انسان نیست...گر شکستیم ز غفلت،من و مائی نکنیم" ...بگذریم...در ایام عید، فرصتی دست داد تا با دوستان بر سر مزار شهدای گمنام در ارتفاعات کلکچال برویم و با ذکر فاتحه ای ، ساعتی در کنار شهدا باشیم ،خدایشان رحمت کناد...

باری ،امیدقلبی لین حقیر آنست که دوستان ، سالی خوب و پر برکت را در کنار خانواده شروع و به پایان برسانند و سالی بهتر را آغاز کنند...به امید حق

با دوستان عزیز ، محمدی(وسط) و آذرین(سمت چپ)دقایق زیبائی را در کنار مزار شهدا داشتیم