غزلی دیگر از عماد......نمیدانم چه شد که این غزل بیادم آمد و چون ماه مبارک رمضان است آنرا در وبلاگ برای دوستان قرار دادم

 

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

آری افطار رطب در رمضان مستحب است

روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیر

میخورد روزه ی خود را به گمانش که شب است

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهد

این عجب نقطه ی خالی ا ست که بالای لب است

یا رب این نقطه به بالا که غلط بنهاده است

نقطه هر جا غلط افتد مکیدن ادب است

عشق باید که از روی حقیقت باشد

هر که را عشق مجازی است حمال الحطب است